Kategoria
Podkategoria: Rodzina
W 2016 roku prezydent Rosji Władimir Putin osobiście usankcjonował tajną operację rosyjskich służb specjalnych, mającą na celu wsparcie ówczesnego kandydata na prezydenta Donalda Trumpa. Sam Trump został wówczas scharakteryzowany jako „niestabilny psychicznie” i taki, który pomógłby Rosji osiągnąć jej interesy.
W dyskusji Plenerowego IX Ogólnopolskiego Zjazdu Dużych Rodzin wziął udział m.in. „Łukasz Hardt z Rady Polityki Pieniężnej, który zwrócił uwagę, że duże rodziny w Polsce są niewspółmiernie obciążone podatkami konsumpcyjnymi, jak np. VAT, w stosunku do rodzin z mniejszą liczbą dzieci” – czytamy na portalu pch24.pl.
Pozwolę sobie zacząć od czegoś w rodzaju anegdoty. Zdarzyło mi się kiedyś prowadzić przez jeden semestr ćwiczenia z historii filozofii starożytnej i średniowiecznej. W trakcie omawiania fragmentu Boecjuszowego De consolatione philosophiae natrafiłem (a w zasadzie lepiej powiedzieć: natrafiliśmy) ze studentami na problem. Chodziło o rozumienie dobra w kontekście wywodu Boecjusza na temat realności siły ludzi dobrych wobec iluzoryczności mocy ludzi złych. Oczywiście wobec doświadczenia, które wydaje się pokazywać coś zgoła odwrotnego. Moi współhermeneuci mieli problem z fundamentalną dla omawianej myśli koncepcją obiektywności dobra i swobodnym przemieszczaniem się toku rozumowania pomiędzy płaszczyzną ontologiczną, epistemologiczną i etyczną. Problem wynikał przede wszystkim z tego, że do adekwatnego zrozumienia założeń myśli Boecjusza nie dało się zastosować koncepcji dobra rozumianego przez pryzmat kryterium: „dla mnie”, a co za tym idzie, również wytrycha: „to zależy”. Dla ludzi przy
Cześć! To już dziesiąty list do Was. Mały jubileusz! Do napisania listu na powyższy temat zainspirował mnie jeden z tygodników katolickich, który niedawno zamieścił świadectwa młodych nt. czystości. Pytanie brzmiało: „Dlaczego zachowuję czystość przedmałżeńską?” Bardzo ciekawe i piękne wypowiedzi! Zastanawiałeś się kiedyś nad uzasadnieniem VI i IX przykazania? Ten list to podsumowanie mojej medytacji. Będzie tylko kilka myśli, bo więcej chyba nie zmieszczę. List nie może być zbyt długi, ale powrócę jeszcze do tego tematu.
Choć moje dzieci nie znają jeszcze kolejności dni tygodnia, jakimś cudem bezbłędnie wyczuwają, że jest czwartek. W czwartki budzą się wcześniej niż zwykle i bardziej niż zwykle marudzą. A potem się kłócą, krzyczą, wspinają na meble, z szelmowskim uśmiechem otwierają tę jedyną szufladę, do której nie pozwalam im zaglądać. Mam nieodparte wrażenie, że mnie testują: czy aby na pewno umiem zastosować w praktyce to wszystko, co kilka godzin później zamierzam przekazywać innym rodzicom. Bo w czwartkowe popołudnia prowadzę zajęcia dla rodziców pragnących wychowywać swoje dzieci bez klapsów i krzyków; chcących stawiać im granice, a jednocześnie szanować ich podmiotowość1. Zajęcia pozwalają poczuć wspólnotę doświadczeń – i to jest ogromna siła tych cotygodniowych spotkań. Mamy różne poglądy, różne historie, dzieci w różnym wieku, ale doświadczamy podobnych frustracji i dylematów.
W związku z inicjatywą ustawodawczą mającą na celu wypowiedzenie Konwencji stambulskiej, w Polsce ożywiła się dyskusja na temat walki z przemocą domową. Instytut Ordo Iuris przygotował pakiet propozycji dotyczących przeciwdziałania temu zjawisku i skutecznej pomocy ofiarom. Prawnicy postulują m.in. zaostrzenie konkretnych przepisów prawa karnego, zapewnienie natychmiastowego wsparcia osobom uprawnionym do alimentów oraz stworzenie programu Ośrodków Antyprzemocowych. Swoje propozycje Instytut zawarł w raporcie.
„Nie można pomijać roli rodziny w procesie promocji równości kobiet i mężczyzn oraz jej udziału w życiu gospodarczym” – powiedział ks. Janusz Urbańczyk, przedstawiciel Stolicy Apostolskiej przy OBWE. Watykański dyplomata przemawiał na wirtualnej sesji zamykającej pierwsze spotkanie przygotowawcze do 29. Forum Ekonomiczno-Środowiskowego.
W życiu chodzi o życie. Ta fundamentalna teza odnosi się szczególnie do życia duchowego małżonków. W małżeństwie chodzi o życie. Wpierw chodzi o to, aby małżonkowie wspólnie dochodzili do pełni życia, a ponadto w małżeństwie rodzi się nowe życie, nowy człowiek. Natomiast, gdy się zastanowimy nad tym, co najczęściej w małżeństwie prowadzi do konfliktu, to uparte trzymanie się swojego. Oczywiście każdy chce żyć, on chce żyć, ona chce żyć, jednak swoje życie widzą w tym, że realizuje się ich zamysł odnoszący się do życia, czyli mówiąc kolokwialnie: aby moje było na wierzchu. Gdy się zastanowimy nad tym, czego najbardziej pragniemy, to mimo deklaracji, że pragniemy życia, szczęścia, pokoju itd., najbardziej pragniemy, by stało się tak, jak tego chcemy. Tak to w praktyce wychodzi. I tak, przyglądając się różnym konfliktom, nie tylko w małżeństwie, widzimy, że zazwyczaj chodzi o to, aby było tak, jak ja chcę, a nie spełniło się pragnienie, aby żyć, co się wiąże ze współżyciem, czyli aby się
Często słyszę: „Troje dzieci? Podziwiam cię!". Ci, co tak mówią, nie podziwiają mnie. Jeśli kogoś podziwiamy, chcielibyśmy go naśladować, a oni nie chcą.
Rewolucja seksualna przyniosła swobodę obyczajów, przełamanie wstydu, kult nagości, porzucenie konwenansów przeszłości. Wykreowała człowieka idealnego, piękny przedmiot reklamy gotowy do natychmiastowej konsumpcji. Zapomniała tylko o jednym - że mit seksualnego raju może upaść.
Twierdzą więc [wrogowie katolickiej instytucji małżeństwa - red.] najpierw, że małżeństwo, to rzecz ściśle świecka i ludzka, nie podlega zatem żadną miarą władzy zrzeszenia religijnego, Kościoła Chrystusowego, lecz tylko społeczeństwu świeckiemu. Powtóre znoszą nierozerwalność związku małżeńskiego, pozwalając nie tylko na rozejście się małżonków, czyli na rozwody, lecz pragną nawet dać tym rozwodom moc prawną. Następstwem będzie w końcu to, że małżeństwo obrane ze swego charakteru świętego, stoczy się do rzędu spraw czysto świeckich i ludzkich.
Rozmowa z ks. dr. Markiem Dziewieckim, psychologiem i rekolekcjonistą.
"CO WIĘC BÓG ZŁĄCZYŁ, CZŁOWIEK NIECH NIE ROZDZIELA" (Mt 19, 7)
